Renowacja zabytków
Ladrillo - juntura zajmuje się renowacją ceglanych obiektów zabytkowych (tj.: kościoły, piwnice, mury itp.).
Mówiąc o renowacji zabytków mamy na myśli zespół stałych i systematycznych działań mających na celu utrzymanie obiektu zabytkowego w dobrym stanie technicznym. Polega na zabezpieczaniu dzieł sztuki (obrazów, rzeźb, wyrobów rzemiosła a także obiektów architektonicznych, całych zespołów urbanistycznych, zabytkowych parków, stanowisk archeologicznych itp.) w celu zachowania ich i uniknięcia ewentualnych wysokich nakładów koniecznych w przypadku przeprowadzenia większego remontu.
Konserwację przeprowadza się po dokładnym zinwentaryzowaniu obiektu, przeprowadzeniu prac archiwalnych, historycznych i badań techniczno-naukowych mających na celu ustalenie stanu dzieła, zakresu prac, wybraniu odpowiedniej metody itp.. Badania pozwalają na wykonanie restauracji, a nawet rekonstrukcji brakujących elementów przy jednoczesnym usunięciu późniejszych, często bezwartościowych, naleciałości. Podstawowym celem konserwacji jest utrwalenie oryginalnych fragmentów zabytku i ich zabezpieczenie przed dalszą degradacją w przyszłości, realizowane różnymi metodami w przypadku różnych typów obiektów. W większości przypadków polega to na:
- działaniach chemicznych, m.in. przywracających równowagę kwasową obiektu, usuwających mikroorganizmy, przywracających pierwotny wygląd zabytku i wzmacniających jego strukturę
- działaniach fizycznych, m.in. usuwających szkodliwe mikroorganizmy (n.p.: promieniami rentgena),wzmacniających strukturę obiektu (n.p.: nasycanie roztworami żywic), osuszających lub nawilżających obiekt
- działaniach artystycznych, m.in. uzupełnianie drobnych ubytków, kitowanie, punktowanie, retusze i rekonstrukcje
W zależności od typu obiektu i jego przeznaczenia, a także według subiektywnej oceny konserwatora konserwacja może mieć charakter tylko zachowawczy, bez uzupełniania brakujących fragmentów zabytku lub rekonstrukcyjny. W konserwacji rekonstrukcyjnej istnieją różne szkoły konserwatorskie, proponujące różnego typu rekonstrukcje - począwszy od naśladowczych, gdy artysta stara się uzupełnić brakujący fragment w sposób łudząco podobny do oryginału, skończywszy na neutralnych, gdy fragmenty uzupełniane jednolicie, bez intencji naśladowania oryginału.[1]
przedstawiamy przykładowy zarys prac konserwatorskich, jakie trzeba wykonać w celu odnowienia zabytku architektury ceglanej.
1. Usunięcie mechaniczne wykwitów solnych oraz grubych nawarstwień np. gipsu z powierzchni muru.
2. Demontaż zbędnych elementów metalowych, pozostałości po wcześniejszych instalacjach.
3. Wstępne mycie elewacji wodą pod niewielkim ciśnieniem w celu usunięcia luźnych zabrudzeń.
4. Usunięcie zwietrzałych spoin oraz zmurszałych zapraw, niestarannych napraw ubytków wykonanych zaprawami cementowymi, usunięcie wtórnych, niestarannie wykonanych spoin z zaprawy cementowej.
5. Demontaż poluzowanych cegieł.
6. Usunięcie roślinności porastającej elewację.
7. Dezynfekcja powierzchni skażonych mikrobiologicznie.
8. Czyszczenie właściwe elewacji :
- Czyszczenie mechaniczne z ewentualnym użyciem rozpuszczalników organicznych powierzchni ścian z pozostałości smoły
- Czyszczenie hydro/termodynamiczne całej elewacji
- Czyszczenie chemiczne powierzchni ceglanych
- Doczyszczanie z pozostałych nawarstwień i zanieczyszczeń metodami mechanicznymi z zachowaniem istniejącej faktury
9. Odsolenie zasolonych partii muru metodą migracji soli do rozszerzonego środowiska
10. Wzmocnienie osłabionych i osypujących się partii ceglanego wątku
11. Sprawdzenie stabilności elementów dekoracyjnych, sterczyn, gzymsów i ewentualne przemurowanie lub stabilizacja elementów poluzowanych; ponowny montaż wadliwie osadzonych detali.
12. Uzupełnienie ubytków w ceglanym wątku:
13. Wykonanie nowych spoin w obrębie lica wątku ceglanego ścian gotową renowacyjną zaprawą do spoinowania
14. Scalenie kolorystyczne uzupełnień i przemurowań w obrębie lica ścian
15. Hydrofobizacja lica wątku ceglanego
